นางทอหูก เป็นเรื่องเล่าของชุมชนที่สืบทอดต่อกันมาว่าในบริเวณถ้ำบนเนินเขาที่ตั้งวัดชะแล้นั้นเดิมมีนางซึ่งเป็นเทพหรือคนธรรพ์ (ตามความเชื่อของชาวบ้าน) ได้อาศัยอยู่ในบริเวณถ้ำใกล้กับอุโบสถเดิมของวัดชะแล้ ทุกวันพระ 8 ค่ำ 15 ค่ำ นางจะออกมาทอหูกเพื่อเป็นเครื่องเสื้อผ้า และเครื่องนุ่งห่มสำหรับใช้เอง ส่วนกิจวัตรประจำวันของนางคือการตักบาตรตอนเช้า เล่ากันว่าหากวันไหนไม่มีอาหารสำหรับถวายพระ นางมักจะนำเอาข่าใส่บาตรในตอนเช้า และหลังจากนั้น 7 วันข่านั้นจะกลายเป็นทอง จากที่อาศัยอยู่คนเดียวทำให้สามเณรที่ไปบิณฑบาตเจอกับนางทำให้เกิดความหลงรักและติดตามเกี้ยวพาราสีตลอดมา และได้เขียนจดหมายส่งให้ นานวันเข้าเห็นว่านางเฉยเมยไม่ได้ต่อว่าเลยนึกว่านางชอบพอ วันหนึ่งสามเณรจึงเข้าไปในถ้ำหมายจะปลุกปล้ำทำมิดีมิร้าย ทำให้นางตกใจ นางจึงปิดปากถ้ำนั้นเสีย สามเณรนั้นตกใจรีบวิ่งออกมาแต่ไม่ทันการณ์ถูกปากถ้ำทับลงมาจนหัวขาด หัวหลุดออกมาภายนอกกลายเป็นหิน ส่วนลำตัวกลายเป็นรูปช้างอยู่หน้าถ้ำ และถ้ำถูกปิดตายมาตั้งแต่นั้น จากนั้นนางจึงได้ออกเดินทางไปจากวัดชะแล้ ไปตามลุ่มน้ำทะเลสาบและหลังจากออกจากถ้ำนั้นไปถึงเวลามือค่ำกลางคืนที่เกาะนางค่ำ ต่อมาเรียกเกาะนางคำ (อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง) ในปัจจุบัน
จับต้องไม่ได้ : InTangible.
วรรณกรรมพื้นบ้าน : FL : Folk Literature นิทานพื้นบ้าน
.
คุณกรณ์เชษฐ์ สิทธิพันธ์
094-539-3989
พัตรธีรา สุวรรณวงศ์ : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ : 2566 Open Call